American Airlines vlucht 9 naar het westen is gereed voor vertrek.
Vlucht 9, nu instappen bij gate drie voor onmiddellijk vertrek.
- Hebt u iets naar Boone City? - Drie vluchten per dag.
Maar alles zit vol. Wilt u reserveren?
- Naam, alstublieft. - Derry. D-e-r-r-y. Fred.
- Hoe lang gaat het duren? - U kunt op de 19e, met vlucht 37.
Dat duurt me te lang. Ik ben net afgezwaaid en wil naar huis.
- Er is een lange wachtlijst. - Ik heb gereserveerd.
- De naam is George H Gibbons. - Hier zo.
- Mogen we uw bagage wegen? - Zet daar maar neer.
Probeer Legertransport eens.
- Waar zitten die? - De terminal uit, het veld over.
- U hebt 7 kilo te veel. - Hoeveel moet ik bijbetalen?
Plaats rust. Vlucht 93 naar Denver, San Francisco en Seattle.
Die is tot nader order geannuleerd.
- Heb je wat naar Detroit? - Nee. Wat dacht je van Cleveland?
- Vul dit in. - Dan maar naar Cleveland.
- Een beste stad. - Maar ik woon in Detroit.
Is er nog plaats naar Boone City?
Heb je orders?
Tuurlijk.
Ik heb momenteel niks, maar vul dit vast in, dan roep ik als ik iets heb.
Dan maar wachten.
Ik heb een paar man nodig om dit naar het toestel te brengen.
Kom op.
- Dat ding weegt een ton. - Wat is er? Moe?
Hierheen.
- Kapitein Fred Derry. - Ik kom.
- Homer Parrish. - Hier.
Bent u Derry? Parrish?
Volgens Operaties gaat er 'n B-17 naar Boone City.
Hij maakt veel tussenstops, maar arriveert morgenmiddag.
- Mieters. - Hier tekenen.
Fijn om eindelijk naar huis te gaan.
Alsjeblieft, matroos. Tekenen op het...
- Ik doe 't wel. - Dacht je dat ik niet kon schrijven?
Ik dacht alleen...
Ik weet het.
Schiet maar op. Hij vertrekt zo.
Bedankt. Kom op, matroos.
Waar zijn je spullen? Pardon, korporaal.
- Kom je uit Boone City? - Ja, kapitein.
Niet zo formeel. Ik ben afgezwaaid.
- Waar woon je? - Aan West 17th Street.
Ken je Jackson High? Een paar straten verderop.
- Ha, sergeant. - Hoe is ie?
- Ik heet Fred Derry. - Al Stephenson.
- En dit is Homer... Wie ook weer? - Parrish.
- Aangenaam. - Kom je ook uit Boone?
- Zeker weten. - Hoe lang ben je al weg?
Een paar eeuwen.
Kom achter zitten voor de start.
En dan in de neus om een mooi uitzicht op de goeie ouwe VS te hebben.
Moet je die auto's zien. Je ziet zelfs de bestuurders zitten.
We volgen de wegenkaart.
- Eerste keer in een B-17? - In een vliegtuig.
Ik heb er heel wat zien gaan. Ik zat op een CV. Een vliegdekschip.
Maar ik wist niet dat het zo mooi was hierboven.
Het is prachtig.
Ik vond van niet. Dit was m'n kantoor.
- Was je bommenrichter? - Het vizier zat daar.
Ik heb uren op m'n knieën gelegen.
- Om te bidden? - Dat ook.
- Sigaret? - Dank je.
Het lukt me wel.
Ik heb wel een vuurtje.
- Wie is er bijgelovig? - Toe maar.
Ik wel.
- Moet je me 'n biertje open zien maken. - Je hebt het voor mekaar.
- Je zult wel wat afgeknokt hebben. - Niet echt.
- Niet zoals jullie. - Heb je iets tegen de landmacht?
Ik was monteur, benedendeks.
Ik heb veel slagen meegemaakt, maar geen Jap gezien of kanon gehoord.
Toen we zonken, was het niks dan vlammen en explosies.
Ik moest aan dek en over de reling. Ik was verbrand.
Ik kwam weer bij op een kruiser, zonder handen.
Daarna was het een makkie.
Precies. Ze hebben voor me gezorgd, me geleerd met die dingen om te gaan.
Ik kan telefoneren, autorijden, zelfs 'n muntje in 'n jukebox doen.
Het gaat best, maar...
Maar wat?
Ik heb een meisje.
- Weet ze wat er gebeurd is? - Jawel. Iedereen weet het.
Maar ze weten niet hoe die dingen eruitzien.
- Hoe heet je meisje? - Wilma.
We zaten samen op school.
- Wilma is vast een mieterse meid. - Dat is ze.
Het komt wel goed. Wacht maar af.
Ja, afwachten.
Wilma is nog een kind. Zulke haken heeft ze nooit gezien.
Als ze thuis horen van m'n vlucht...
Ik ben de eerste bij ons thuis die heeft gevlogen.
Weet je nog wat je voelde toen je overzee ging?
- Als de dag van gisteren. - Zo voel ik me nu weer.
Of nog erger.
Ik weet wat je bedoelt.
Vast de zenuwen, nu ik uit 't leger ben.
Het ergste vind ik als iedereen me straks wil helpen om weer te wennen.
Geef mij een baan, een rustige toekomst en een huis voor mij en m'n vrouw.
Dan ben ik zo weer gewend.
Dat lijkt me niet te veel gevraagd.
Ben je getrouwd?
Hoe lang al?
Al 20 jaar.
Jeminee.
Wij hadden amper 20 dagen voor ik werd gestationeerd.
Ik ben met een meisje getrouwd toen ik in opleiding zat.
Dan kunnen jullie elkaar nu leren kennen.
Ik vraag me af hoe 't Homer met z'n meisje zal vergaan.
Hopelijk is 't echt een mieterse meid.
De stad is niet veel veranderd.
Daar is de golfbaan. Er wordt gegolft.
Alsof er niks is gebeurd.
Daar is het footballveld van Jackson High.
Had ik maar een dollar voor elke pass die ik daar heb gegooid.
Goeie ouwe Jackson High.
- Dat is dus het nieuwe vliegveld. - We zwenken erheen.
Jeminee.
Wat een hoop vliegtuigen.
Ze worden tot schroot verwerkt.
- Die hadden we in '43 moeten hebben. - Nou en of.
Sommige zijn nog nieuw. Recht naar de schroothoop.
Ze zijn nu overbodig.
We moeten uit de neus zodat hij hem neer kan zetten.
Het honkbalstadion.
- Hoe doen de Beavers het dit jaar? - Ze staan zesde.
Nog steeds tweede divisie.
Daar is Butch's Place.
Butch heeft neonreclame.
Ben je er nooit geweest? Butch is m'n oom.
Goeie vent. Maar m'n familie vindt 't niks dat hij drank verkoopt.
- De beste bar in de stad. - Moeten we eens naartoe gaan.
Dat is mijn straat.
- 15, 17? - Het vierde huis van hier.
Zou Wilma thuis zijn?
Zullen we naar Butch's Place gaan? Een paar drankjes en dan naar huis.
Je bent al thuis.
Tot kijk.
- Waarheen? - Momentje.
Het is Homer. Mam, pap. Homer is er.
- M'n jongen. - Lieverd.
Wat fijn om je te zien.
- Is het niet heerlijk? - Daar is Wilma.
Vooruit.
Ik draag hem wel.
Wat is er, ma?
Niks.
Je moeder is blij dat je weer thuis bent.
Ik ook.
De marine heeft hem wel goed met die haken leren omgaan.
Ze hebben 'm niet geleerd om z'n meisje te omhelzen en d'r haar te strelen.
- Is het de volgende zijstraat? - De volgende links.
- Zullen we jou eerst afzetten? - Nee, jij eerst.
En we gaan ook niet eerst wat bij Butch's drinken.
Ik voel me of ik een strand moet bestormen.
Flinke kazerne. Ben je soms een rentenierende whiskystoker?
Nee hoor, lang niet zo chic. Ik ben bankier.
- Hoeveel? - Hand uit je zak.
- Dat is een order. - Jawel, kapitein.
- Succes, makker. - Bedankt.
Dat zal ik doen.
Momentje.
- Wie wilt u spreken? - Mrs Stephenson.
Momentje. Ik zal haar waarschuwen.
Leg de hoorn erop. Ik ben haar man.
- Bent u Mr Stephenson? - Sergeant Stephenson.
Wat had je dan verwacht? Een generaal?
Sorry voor de onderbreking.
Vierde verdieping.
Ik ga wel, Peg.
Waar is je moeder?
Wie is daar, Peggy?
Rob, wie is...
- Ik zie er niet uit. - Wie zegt dat?
- Je overvalt ons wel. - Ik heb uit Portland gebeld.
- Het zou nog wel even gaan duren. - Er ging een vliegtuig.
Ik dacht dat we een tijdje vast zaten, maar nee hoor.
- Is alles goed? - Prima.
- Met jou ook? - Natuurlijk.
- Laat me eens naar je kijken. - Ik moet me scheren.
Mag ik ook even?
Ik bel de Kenworthy's dat we niet komen.
M'n zoon. En m'n dochter. Ik herken jullie amper. Wat is er gebeurd?
Een paar jaar gegroeid. Is daar iets mis mee?
Ik weet het niet. Ik moet jullie eerst weer leren kennen.
Alice, met Milly. Het spijt me, maar we komen niet.
Ik bedoel, ik ben heel blij.
Want Al...
M'n man.
Ja, hij is thuis.
- Freddy. - Hortense.
Pat, het is Freddy. Hij is weer thuis.
- Hallo, pa. - Had 't even laten weten.
Dan hadden we de boel opgeruimd.
Heb je niks tegen je zoon te zeggen?
- Fijn je te zien. - Kijk hem toch.
Je zoon is een held. Al die lintjes op z'n borst.
Vertel je vader eens waar ze voor zijn.
- Waar is Marie? - Marie?
- Is ze er niet? - Marie is weg.
- Tot wanneer? - Ze woont hier niet.
- Ze woont in de stad. - Had dat maar geschreven.
We wilden niet dat jij je zorgen zou maken.
Het was lastig om hier te wonen met haar baan.
We hebben je brieven en cheques doorgestuurd.
Wat voor baan? Waar?
Een of andere nachtclub.
Ze werkt tot diep in de nacht.
- Waar woont ze? - Grandview Arms aan Pine Street.
Het gaat prima met Marie, hoor.
Ze was er met de kerst. Ze had mooie cadeaus.
- Ze is een goede meid. - Hoe laat begint ze?
Rond etenstijd, denk ik.
Kan ik m'n spullen even hier laten? Ik haal ze straks op.
Blijf je niet een hapje eten?
Nee, dank je.
Ik kom gauw weer terug.
- Fijn dat je terug bent, jongen. - Het is fijn om terug te zijn.
Hier, een pet.
En een samoeraizwaard.
Bedankt, pap.
Deze vlag had een dode Jap bij zich.
Die letters zijn om hem succes te wensen.
De Japanners hechten veel waarde aan hun familiebanden.
Ze zijn heel anders dan wij.
Je bent toch in Hiroshima geweest?
Heb je iets gemerkt van de gevolgen van radioactieve straling op de overlevenden?
Ik niet. Moet dat dan?
We hebben het er op school over gehad.
De natuurkundeleraar zegt dat het zover is gekomen
dat de mensheid een manier moet vinden om samen te leven, want anders...
- Want anders? - Precies.
Atoomenergie in combinatie met radar, straalmotoren, en geleide projectielen
is een ongelooflijke...
Je houdt me voor de mal.
Jij bent overal geweest en hebt alles gezien.
Ik heb niks gezien.
Ik had thuis moeten blijven, dan had ik al die dingen geweten.
De afwas is gedaan.
Moet jij dat doen? Is de dienstbode er niet?
Die is drie jaar geleden voorgoed vertrokken.
Maar ik heb een cursus gedaan aan de huishoudschool.
Wat is er met dit gezin gebeurd? Atoomenergie, huishoudkunde...
Je hebt vast wel van de problemen aan het thuisfront gehoord.
Ik heb 't gelezen in Stars and Stripes. Sneu voor de burgers, hoor.
Heb maar geen medelijden. We kunnen de problemen wel aan.
Heb je geen huiswerk?
Jawel.
- Tot morgen. - Gaan jullie al?
Neem je de souvenirs niet mee die je vader heeft meegebracht?
Heel erg bedankt voor de spullen.
Welterusten. Tot morgen.
- Trusten, mam. - Dag, lieverd.
Fijn dat je er weer bent. Jij zorgt wel dat we weer normaal worden.
Of ik word zelf gek.
Wat vind je van de kinderen?
Welke kinderen? Ik herken ze nauwelijks. Ze zijn zo oud geworden.
Ik heb geprobeerd om ze hetzelfde te laten blijven, maar er is geen houden aan.
- Peggy zal wel vriendjes hebben. - Ze is heel populair.
- Is er al een ware? - Dat heeft ze mij niet verteld.
Maar je hebt haar wel verteld wat ze behoort te weten?
Wat dan?
Heb je het verteld?
Ze werkt al twee jaar in het ziekenhuis. Ze weet meer dan wij.
- Wil je een sigaret? - Weet je niet meer dat ik niet rook?
- Het spijt me. - Dat geeft niet.
Het is beangstigend.
Wat?
De jeugd.
- Zaten er geen jonge mensen in 't leger? - Alleen ouwe lui zoals ik.
Wat erg om oud te zijn, hè?
- Waarom ga je niet lekker zitten? - Ik blijf net zo lief staan.
Is er wat te drinken in huis?
Ik zal eens kijken.
We hebben geen spek voor pa z'n ontbijt. Ik ga 't morgen halen.
- Is dat alle drank die er is? - Ik vrees van wel.
Had hij ons maar gewaarschuwd dat hij kwam.
Het geeft niet.
Dan hadden we boodschappen kunnen doen.
Het gaat een beetje stroef, maar dat is omdat pap gek op je is.
Hij is zo lang weg geweest en heeft je zo gemist.
Hij kan niet zomaar de draad oppakken.
Ik heb een idee. Laten we met z'n drieën uitgaan.
- Vanavond? - Ja.
- Vieren dat je ouwe thuis is. - Ik niet.
Jij ook. Met z'n drietjes. Ik wil iets doen, iets zien.
Ik heb zo lang in de jungle gezeten dat ik weer aan de beschaving moet wennen.
Rupert, schenk nog eens bij.
We gaan in dit land slechte tijden tegemoet.
We maken door de oorlog nog een hausse door, maar niet lang meer.
Volgend jaar wordt het depressie en werkloosheid.
- Sigaar? - Nee, dank je. Ik heb m'n pijp.
- Niet aan de tabak geraakt bij de marine? - Alleen sigaretten, Mr Cameron.
- Je hebt op de Filippijnen gezeten. - Ik was er, maar heb niks gezien.
- Heb je generaal MacArthur ontmoet? - Nee.
- Ik heb vuur. - Het gaat al.
Hierzo.
- Luella. - Ja, pap?
Ik heb 'm altijd een knappe man gevonden.
- Wie? - Generaal MacArthur.
- Zal ik u helpen? - Blijf maar zitten.
- Limonade? - Graag.
Heb je al over een baan nagedacht?
Het is te vroeg om aan werk te denken. Hij is net uit het ziekenhuis.
Over een paar maanden zijn er niet meer zoveel mogelijkheden.
Ga ook in assurantiën. Wij nemen veteranen aan.
Het zijn beste verkopers, mannen die een handicap hebben opgelopen.
Kom eens langs op kantoor, dan hebben we het erover.
- Het spijt me. - Het geeft niet.
Dat kan het vloerkleed wel hebben. Haal eens een doekje.
Pak maar een andere.
Wilma houdt hem wel vast.
Als je het niet erg vindt, ga ik even buiten een ommetje maken.
Waar is Homer?
Die is even weg.
Pick-Up Café. Stop hier maar.
Is het geen tijd om te gaan slapen?
Absoluut. Slapen. Maar eerst nog één borrel.
Niet kletsen. Eentje maar.
Neem er ook een, chauffeur.
Fijn om je te zien.
Ik had gehoord dat je thuis was, maar ik had niet verwacht je...
M'n ouwe scheepsmaat. Ga zitten.
Je hebt m'n wijze raad toch opgevolgd. Zullen we wat drinken?
- Ha, Steve. - Ik ben blij je weer te zien.
Geef me de vijf. Hij bijt heus niet.
- Wat zal het zijn? - Op die vraag heb ik gewacht.
Voor ik bijtekende kreeg ik geen drank van Butch.
Hij zei dat drank des duivels was.
Maar nu ben ik een veteraan. Doe maar whisky. Puur.
- Butch? - Biertje voor de marine.
- Ik vroeg om whisky. - Bier.
Ik ga ergens heen waar geen familie achter de bar staat.
Wat doe je hier? Waarom ben je niet bij je ouders?
Die zijn al naar bed. Dus ik dacht: "Laat ik Butch eens opzoeken."
Dat doet me deugd.
Op jou.
Hoe doe ik het?
Jongen, je doet 't geweldig.
Waar heb je Al gelaten?
Al zit in het mooiste appartement van de stad. Die zien we nooit meer terug.
Dit is de beste bar tot nu toe.
Daar is Al.
Waar kom jij vandaan? We hadden het net over jou.
Last van m'n rug.
Kom even kennismaken. Dit zijn Homer en Fred.
Homer en ik wisten niet dat we allebei bij de slag om de Golf van Lingayen waren.
- Makker. - Hoe gaat ie?
Dit is m'n oom Butch.
Ik hoor dat je nieuwe neonreclame hebt.
- Nou kan het feest beginnen. - Hierheen.
- Laten we gaan zitten. - Deze tafel.
Waar is je vrouw? Ik wil kennismaken.
Ik heb haar nog niet gevonden. Ze werkt in een nachtclub.
Die vinden we vannacht nog wel.
- We zoeken de stad af. Ja toch? - Reken maar.
Met de marine als konvooi.
Homer is z'n handen kwijt. Hij heeft haken.
Als hij er niet mee zit, waarom wij dan wel?
Aan het werk.
- Telefoon. - Geef ze wat ze willen.
- Bier voor hem. - Wat zal 't zijn?
Hoe gaat het?
Goed je te zien. Je ziet er goed uit.
Een beetje grijs.
Drink jij niet mee?
Pardon.
Mieters om je weer te horen spelen.
Speel "Lazy River" eens. Ken je dat nog?
Ga zitten.
Wilma heeft gebeld.
- Wat wilde ze? - Jou.
Waarom laten ze me niet met rust?
Omdat ze je mogen. Waarom heb je ze thuis in de zorgen gelaten?
Ik kreeg het op m'n zenuwen.
- Hoezo? - Ik wil er niet over praten.
Hoezo werkten ze op je zenuwen?
Ze staarden maar naar die haken, of juist niet.
Dus alles wat ze doen, is verkeerd.
Snappen ze niet dat ik gewoon behandeld wil worden?
Neem nou pa.
Hij was z'n pijp aan het schoonmaken, heel gewoon.
En ineens beseft ie dat hij handen heeft en ik niet.
Hij houdt op met z'n pijp en probeert z'n handen te verbergen.
Alsof hij zich schuldig voelt.
Geef ze de tijd. Het went wel.
Je ouders en jij moeten gewoon aan elkaar wennen.
Alles komt vanzelf goed. Tenzij het weer oorlog wordt.
Dan maakt het niks meer uit, want dan blazen ze ons de eerste dag al op.
Dus niet zo somber.
Ken je "Among My Souvenirs"?
- Zullen we dansen? - Lijkt me heerlijk.
Herinner je je deze nog?
Leuk hè, dat de jeugd zich zo vermaakt?
Dus jij bent de dochter van Al.
Al zolang als het me heugen kan.
Je ziet er niet uit als 'n dochter van Al.
Ben ik ook niet. Hij is m'n zoon, uit een vorig huwelijk.
Hoe zei je dat je heette?
Ik ben Fred. Aangenaam.
Niks ervan.
Je bent een bekoorlijk schepsel.
- Je doet me aan m'n vrouw denken. - Ik wist niet dat je getrouwd was.
Ik heb een vrouw en twee koters in de States.
- Maar laten we daar nu niet aan denken. - Precies.
De nacht is aan ons.
Daar moesten de mensen aan denken.
Ik zal er werk van maken.
Ik wil jou ook iets vragen.
Vraag maar raak. Geneer je niet.
Waarom bel je je vrouw niet?
Ze staat niet in het telefoonboek.
We hoeven toch niet te bellen?
Het gaat zo toch prima?
Je moet nog een borrel bestellen.
De groeten. Ik ga naar huis.
Ik moet van Butch. Hij brengt me naar huis.
- Dat kun je niet... - Rustig.
- Ik ben zo weer terug. - Tot ziens.
Arm joch. Hij moet naar huis.
Brengt jou dat niet op een idee?
Met alle plezier.
Licht uit.
Waar nu heen, ouwe makker?
Kom maar mee, ouwe makker.
Opstapje.
- Tot ziens. - Het was gezellig.
Is het hier?
Zo te zien wel.
Sufferd.
Tot ziens. Bedankt voor de heerlijke avond.
Veel succes, jij.
- Ik zal de boodschap doorgeven. - Doe dat.
Ook tot ziens. Het was me een waar genoegen.
- Tot gauw. - Zeker en gewis.
Mijn excuses.
Tot ziens.
Even wachten of hij binnen kan.
Hij weet niet eens of het wel hier is.
Kom mee.
Vooruit.
- Waar gaan we nu naartoe? - Dat is een verrassing.
Wat een lief stel, hè?
Ze worden vast gelukkig samen.
- Wie ben jij? - Weet je dat niet meer? Peggy.
Niet die Peggy.
Jammer.
Als ik het me goed herinner, snurk je als je op je rug ligt.
Waar is je hand?
Geef me je hand.
- Is het gelukt met Fred? - Ja hoor.
- Hier lig je goed. - Trusten.
Welterusten, lieverd.
Vijand op vier uur.
Geen paniek, makker.
Je hebt hem.
Hij is geraakt.
Hij staat in brand.
Het vuur slaat om zich heen. Het is Gadorsky.
Nummer vier breekt uit de formatie.
Pas op voor jagers.
De vleugel staat nu in brand.
Hij is niet meer te houden.
Hij stort neer.
Springen, jongens.
Allemaal eruit.
Gadorsky, ga dat toestel uit.
Twee schermen open.
Drie.
Nu de rest eruit.
Word wakker.
- Hij staat in brand. Eruit. - Word wakker.
Hij staat in brand. Hij stort neer. Pas op.
Het is goed. Ga slapen.
Je hoeft niet bang te zijn.
Ga nou maar slapen. Zorg dat je wat rust krijgt.
- Sorry dat ik je wakker heb gemaakt. - Dat geeft niet. Maar...
Je wou net zeggen: "Waar ben ik?"
Dat vertel ik nog wel. Slaap maar uit zolang je wilt.
Vloog hij een 17 of een 24?
Geen idee.
- In welke groep zat hij? - Zei hij niet.
Waar hebben jullie 't over gehad?
Schiet maar op. Je komt te laat op school.
Jezus Mina.
Tot straks.
Pardon. Ik ben Rob Stephenson, de broer van Peggy.
Ze is in de keuken, ontbijt aan 't maken.
Ik moet ervandoor.
Ga zitten.
Dit helpt misschien.
Ga zitten.
Jij bent Peggy, hè?
Voor de laatste keer, ja.
- Wil je eieren? - Zou ik daartegen kunnen?
Het is goed voor je.
- Geklutst? - Maakt niet uit.
Prima.
Goed geslapen?
Heerlijk.
Dat is mooi.
Kan ik iets doen?
Schenk maar koffie in als je wilt.
Vind je het erg als ik je iets vraag?
Waar heb jij geslapen?
Op de bank.
- Wat erg. - Hoezo?
Ik had naar een hotel moeten gaan in plaats van jullie lastig te vallen.
Je valt niemand lastig. Je bent van harte welkom.
Geen enkel hotel had je trouwens een kamer gegeven.
Heb ik me misdragen met jou?
Nee hoor.
Gelukkig, want ik ben getrouwd.
Dat weet ik.
Ik moet behoorlijk teut zijn geweest.
Niet zo erg als m'n vader.
Je vader? Wie is dat?
Herinner je je Al niet meer?
Die goeie ouwe Al.
- Waar is ie? - Die slaapt nog.
Dus jij bent de dochter van Al.
Jij hebt hem door.
- Ik voel me stukken beter. - Mooi zo.
Ben je getrouwd?
Je hebt ook de kans niet gehad. Maar je bent vast verloofd.
Waarom niet? Wat hebben die kerels hier?
De besten zijn al getrouwd.
- Goedemorgen. - Morgen, Mrs...
Zeg maar Milly.
- Zeg tegen Al als hij wakker wordt... - Je hebt je ontbijt nog niet op.
Ik heb niet zo'n trek. En ik moet naar de stad.
Misschien kan ik nu bij m'n vrouw terecht.
Ik geef je een lift. Ik moet toch naar m'n werk, in het ziekenhuis.
Ik heb me gisteravond vreselijk misdragen.
Je bent gewoon met de verkeerde lui in aanraking gekomen.
Ik kon Marie niet vinden. Dat is m'n vrouw.
Ze werkt in een nachtclub.
Als Al later thuis was gekomen, waren wij ook niet thuis geweest.
- Dan had hij ons niet gevonden. - Hoe is 't met Al?
- Weten we nog niet. - Klaar.
Zeg straks maar tegen hem dat hij een bofferd is.
- Bedankt. - Tot ziens. Bedankt voor alles.
- Wat deed je voor de oorlog? - Ik was spuitwaterbediende.
- Wat? - In een drugstore.
Verbaasd?
Een beetje wel.
Je maakte vast heerlijke ijsjes.
Inderdaad. Ik was er een expert in.
Ik gooide de bolletjes hopla in de lucht en ving ze altijd in het horentje op.
Zo ben ik bommenrichter geworden.
Wat ben je nu van plan?
Ik ga niet terug naar die drugstore.
Ik kan echt niet enthousiast worden van een glaasje gazeuse.
Ik weet nog niet wat ik wel wil doen, maar ik kijk eerst eens rustig rond.
Je bent op zoveel plaatsen geweest. Je zult Boone City wel saai vinden.
Niet als ik het zo eens bekijk.
En dat zijn geen flauwe praatjes. Ik meen 't.
- Wie is daar? - Ik ben het.
Ik heb ontbijt voor je.
- Ik dacht dat je nog uren zou slapen. - Ik droomde dat ik thuis was.
Dat heb ik wel honderd keer gedroomd.
Dit keer wilde ik weten of het echt zo was.
- Ben ik echt thuis? - Lijkt er wel op.
En je wordt als een koning ontvangen. Met ontbijt op bed.
Ik herinner me vaag dat we kinderen hadden. Klopt dat?
- Ja zeker. - Wat is daarmee gebeurd?
Rob is naar school en Peggy zet Fred in de stad af.
Een goeie vent.
Zo goed?
Hier is je ontbijt. Ik moet aan de slag.
Het was leuk om kennis te maken.
Neem je voorgoed afscheid?
Je weet maar nooit.
Jij en je vrouw moeten eens komen eten.
Lijkt me leuk.
Nog één ding.
Over die droom. Die heb ik wel vaker. Sorry als je er last van had.
Maar je pakte het goed op en je zei er vanochtend niks over.
Je hebt de hele situatie geweldig aangepakt.
Ze moesten jou op de markt brengen.
- Ik wacht even of je binnen kunt. - Dat lijkt me 'n goed idee.
Wat is er aan de...
Liefste, had me gewaarschuwd.
- Dan had ik me kunnen optutten. - Je ziet er zo prima uit.
Ik kan niet geloven dat je thuis bent. Laat me eens naar je kijken.
Wat prachtig.
Al die lintjes. Daar moet je alles over vertellen. Maar niet nu.
Hoe wist je waar ik woonde?
Ik ben gisteren al aangekomen en bij pa geweest.
Je was niet thuis, dus ben ik alle clubs afgegaan.
- Om mij te zoeken? - M'n vrouw.
Je hebt haar gevonden.
- Hoe zou het Fred vergaan? - Die kan z'n eigen boontjes doppen.
Het valt de blitse boys van de luchtmacht niet mee om weer aan de grond te staan.
In de infanterie is elke verandering geheid een verbetering.
Wat loop je te sloven. Ga zitten.
Wat ben jij streng geworden.
Is er niet meer room? Fraai, dat je als heer des huizes niet genoeg te eten krijgt.
Moet je m'n broek zien.
Je ziet wat er met m'n lijn is gebeurd.
- Hou je je buik in? - Ik heb geen buik.
Nu moet ik al m'n kleren laten innemen.
Doe maar niet te voorbarig.
Na een paar weken flink eten past die broek weer perfect.
Niet opnemen.
Ja, die is hier.
Als 't Defensie is, ben ik er niet.
- Het is Mr Milton. - Wie?
Mr Milton van de bank.
Hij komt eraan.
Ja, ook fijn om u weer te spreken.
Inderdaad, ja.
Niet al te erg.
Maar natuurlijk.
Wat aardig van u.
Ik zal zeker langskomen.
Het gaat goed met haar.
Ja, met hen ook.
Hij heeft elke dag gebeld. Ze willen je graag terug op de bank.
- Hij wil met me praten. - Je gaat toch nog niet werken?
Je bent eerst aan vakantie toe.
Ik moet toch geld verdienen.
Vorig jaar Jappen doden, nu geld verdienen.
We redden het voorlopig wel.
Moet dat nou op m'n eerste dag?
Mag ik niet eerst aan m'n gezin wennen? Kom eens zitten.
- Dat houdt de stoel niet. - Wat maakt die stoel uit.
Niks toch, als ze me een vette baan geven.
- Je bent niet erg enthousiast. - Nee.
- Waarom niet? - Ik moet aan al die anderen denken.
Al die jongens die jou niet hebben.
- Je bent gek. - Ik ben helderder dan goed voor me is.
- Meneer. - Was dit Bullard's Drugstore?
Die is overgenomen door Midway. Maar Mr Bullard is er nog steeds.
Hij zit daar, bij de telefoon.
- Hallo, Mr Bullard. - Fijn je weer te zien.
Ook fijn om u te zien.
- Wat is dit? - Ik heb de zaak verkocht.
Midway had een oogje op dit pand.
- Werkte hij hier eerst niet? - Die wil vast een baantje.
En dat krijgt ie ook wel, met al die lintjes op z'n borst.
Geen enkele baan is veilig met al die afgezwaaide militairen.
Ga praten met de manager, Mr Thorpe.
Ik kwam gedag zeggen, niet om een baan vragen.
Weet ik, maar Midway is een groot bedrijf.
Je weet maar nooit. Kom.
- Bedankt. - Tot ziens.
- Je hebt 'n fraaie staat van dienst. - Niet slecht.
Nu de zaak is overgedaan, hoeven we je je baan niet terug te geven.
Die baan wil ik ook niet. Ik wil wat beters.
Wat heb je voor kwalificaties en ervaring?
Twee jaar gazeuse schenken, drie jaar bommenrichten.
Heb je in het leger met inkoop te maken gehad?
- Nee. - Ook geen bevoorrading?
Ik gooide alleen bommen.
Heb je personeelervaring?
Als officier moest je toch leiding geven, bevelen, het moreel hoog houden?
Als m'n bommen maar doel troffen.
- Ik voerde het bevel niet. - Dat was vast heel moeilijk.
Maar helaas hebben we bij Midway Drugs geen baan die daarbij aansluit.
Misschien kun je assistent worden van Mr Merkel, de afdelingschef.
- "Sticky" Merkel? - Clarence Merkel.
M'n assistent aan de gazeusetap.
Een uitstekende werknemer.
In die functie zou je trouwens soms ook de gazeusetap bedienen.
- Wat betaalt 't? - 32,50 per week.
Bij de luchtmacht verdiende ik dik 400 per maand.
De oorlog is voorbij.
Ik kijk nog even rond. Maar toch bedankt.
En beterschap.
Ik moet ervandoor. Tot ziens.
Pardon, meiden.
Het is bepaald geen vette tijd.
De zaken gaan niet goed. Stakingen. Hoge belastingen.
- Lekker, die sigaar? - Prima.
Lastig aan te komen in de oorlog, maar nu niet meer.
De situatie zal vanzelf wel verbeteren.
We willen je weer terug hebben.
Heel aardig van u, maar ik zag dat Steese aan m'n oude bureau zat.
- Ik wil hem niet wegwerken. - Steese blijft.
Maar jij maakt promotie.
Zou je vice-president kleine leningen willen worden, voor 12.000 per jaar?
Wat zou je daarvan zeggen?
Dat het niet waar kan zijn.
Er is een vacature.
- Jij bent er geknipt voor. - Hoe komt u daarbij?
Je oorlogservaring is van grote waarde voor ons.
Er zijn nieuwe problemen. Neem de GI Bill of Rights.
Dat betekent allerlei leningen aan oud-militairen.
We zoeken iemand die soldaten kent
en die bekend is met de principes van het bankwezen.
Met andere woorden, jou.
Wat zeg je ervan?
Ik ben er ondersteboven van.
Kun je ze nu even brengen?
Ik wou het een tijdje kalm aan doen.
Na wat jij hebt meegemaakt, ben je wel aan vakantie toe.
Geniet er even van voor je terugkomt.
- Dat is heel vriendelijk. - Als je de kans krijgt...
In dit rapport staan de cijfers van onze afdeling kleine leningen.
Alleen als je tijd hebt.
Die aktetas is een attentie van de bank.
Heel erg bedankt.
- Fijn dat je weer terug bent. - Dank u wel.
Ik wist dat je zo zou reageren.
Maar je hebt zo een andere blondine. Wat dacht je van Sylvia Mack?
Je bent gek. Ze heeft goeie benen.
Ik mag van hem niet meer 's avonds werken.
Dat vindt hij lastig.
Hij is geweldig. Nou.
Uniform, een hele lintjesvitrine op z'n borst.
Ik zal hem eens meebrengen.
De bel gaat. Dat zal m'n Freddy wel zijn.
Heb je een reservesleutel? Mag ik die dan?
- Wat kijk je nou? - Jeetje Mina.
Ik zie je voor het eerst in je burgerkloffie.
Van nu af aan zul je me in niks anders zien.
Ik heb het bij pa uit de mottenballen gehaald.
Ik heb de Blue Devil gebeld.
- Wie? - De club. Om ontslag te nemen.
- Mooi. - Zullen we er gaan eten?
Dan kan ik je voorstellen.
Mij best. Hier, parfum die ik in Parijs heb gekocht.
Fleurette nummer 5.
En wat een mooie sjaal. Chic hoor, spullen uit Parijs.
Je bent een brok hemels geluk. Wat is dat voor foto?
Bommen op Düsseldorf.
Dat is m'n B-17.
Wat zijn dat?
Zwarte bloemetjes die in de lucht groeien.
- Dat ben ik. - Die zat boven m'n vizier geplakt.
Die is vaak boven Duitsland geweest.
Ze plaagden me ermee en vroegen steeds: "Wat is dat voor meid?"
Als ik zei dat het m'n vrouw was, geloofden ze me niet.
Ze wilden je telefoonnummer.
Doe je je uniform aan als we uitgaan? Voor mij.
- Sorry, liefje. - Ik ben zo trots op je.
Doe je het alsjeblieft?
Omdat jij het bent en omdat ik niet weet waar ik het moet ophangen.
Maar daarna niet meer.
Als je me niet in burger wilt zien, blijven we hier.
Daar is toch niks mis mee?
Je moet wat nieuws kopen. Dat pak is vreselijk.
Ik weet het. Maar ik heb gehoord dat er momenteel niks te kopen valt.
Ik weet wel ergens waar je terecht kunt.
De zwarte markt?
Je moet de juiste mensen kennen, en wat te besteden hebben.
Geld speelt geen rol. Ik bulk van het geld.
Bijna 1000 dollar, uit de goeie ouwe schatkist.
Nu zie je er prachtig uit.
Zo ken ik je weer.
Ik kan het nog amper geloven.
Nu kunnen we van onze wittebroodsweken genieten.
Alsof er niks gebeurd is en je nooit weg bent geweest.
We zijn weer terug bij af.
- Dat moet je niet zeggen. - Wat niet?
Dat we terug zijn bij af. Daar hebben we niks te zoeken.
Hoezo? Wat is daar mis mee?
Ik ben vandaag terug naar de drugstore geweest. Ik denk er steeds aan.
Kom, laten we gezellig uitgaan.
- Hallo. - Goeiemiddag.
- Waar is Homer? - In de schuur.
Hij oefent met schieten.
Zodat hij kan gaan jagen.
Heeft hij niet genoeg geschoten?
Hij wil gewoon bezig blijven.
Ik zou willen dat er iets voor hem te doen was.
Z'n moeder en ik willen het hem naar z'n zin maken, maar hij zondert zich af.
Wat zijn jullie aan het doen?
Gewoon aan het spelen.
Dat is z'n meisje. Ze zijn verloofd.
- Zoek je iets? - Ga maar verder.
- Hoe heb je geschoten? - Gaat wel.
Dat is toch prima.
Ik kan het beter.
Ik wou met je praten.
- Waarover? - Alles. Over ons.
Wat is er met ons? Het gaat toch goed?
Nee. Luister.
Ik luister.
Je schreef dat we zouden trouwen als je terugkwam.
Je hebt het wel honderd keer geschreven. Waar of niet?
De situatie is nu anders.
Wil je soms niet meer?
Heb ik dat gezegd?
Dat is het net. Je hebt nergens iets over gezegd.
Hij is toch niet geladen, hè?
Ik kan wel met 'n geweer overweg.
Ik weet het niet meer.
Ik weet alleen dat ik verliefd op je was toen je vertrok en nu nog steeds.
Er zijn misschien dingen veranderd, maar dat niet.
Wil je zien hoe de haken werken?
Wil je het gedrocht zien?
Ik zal het je laten zien.
Kijk maar eens goed.
Zo bedoelde ik het niet.
Ik wou alleen...
Het spijt me.
Het is niet jouw schuld. Ga met je vriendjes spelen.
Ik weet het. Het is mijn schuld.
Zo had ik niet mogen reageren.
Zij heeft m'n handen niet verbrand.
Ik moet er eerst zelf uit zien te komen.
- Ik kan je helpen als je wilt. - Ik moet het zelf doen.
Ik wil net als iedereen behandeld worden.
Niet met medelijden.
Maar daar hebben ze moeite mee.
Ik zal eraan moeten wennen om dat te negeren.
- Zal ik... - Ik moet het zelf doen.
- Ja? - Ik ga naar bed.
Ik kom.
Welterusten, jongen.
- Hallo, liefje. - Wat is dat?
Ons eten. Maïssoep, aardappelsalade en worst.
We gaan naar Jackie's Hot Spot.
- We eten thuis. - Ben je ziek?
Nee, blut.
- Blut? - Precies.
Hoe komt dat? Waar is je geld?
Dat hebben we uitgegeven.
Ik wilde het niet vertellen, want ik hoopte een goede baan te krijgen.
Maar dat gaat niet gebeuren.
Dus geen Jackie's Hot Spot of de Blue Devil of wat dan ook.
Heb je wel werk gezocht?
Ik heb het arbeidsbureau en alle uitzendbureaus afgelopen.
Maar ik moet eerst een paar jaar in de leer of naar een vakschool.
Jij een paar jaar op de kleuterschool.
En wat moet ik intussen?
Je zou me kunnen helpen met m'n huiswerk.
- Gaat het echt wel? - Natuurlijk. Hoezo?
Ik bedoel je hersens. Is er...
Wou je zeggen dat ik door begin te draaien?
Ik vraag het maar.
Wat is Gadowsky?
- Waar ken je die van? - Je praat in je slaap.
Er staat iets in brand en iemand moet eruit.
Jeb zegt steeds "Gadowsky."
Gadorsky.
Een vriend van me. Boven Berlijn geraakt.
- Kun je het niet verwerken? - Jawel.
Als je de oorlog niet kunt vergeten, kom je niet ver.
- Zet je eroverheen. - Dat zal ik doen.
Ik heb niks gezegd, maar ik heb wat geld gespaard.
Ik trakteer vanavond.
Bewaar het liever tot we het nodig hebben.
Leuk aanbod, maar we eten thuis.
Ik heb honger. Ik ga wel alleen uit.
- Niks ervan. Je eet wat ik klaarmaak. - Laat me los.
De ambtenaar zei: "In voor- en tegenspoed." Dit is de tegenspoed.
- Wanneer komt de voorspoed? - Als ik uit de knoop ben.
Als ik besef dat ik geen hoge ome meer ben maar 'n werkloze gazeusetapper.
Ga even een blaadje lezen of naar de radio luisteren terwijl ik kook.
Ik maak een heerlijk maaltje voor je.
Net als voor de oorlog, toen ik achter de tap stond.
Cosmetica zijn onze specialiteit.
34% van de omzet, en nog een groter aandeel van de winst.
Je zult merken dat de klanten vooral vrouwen zijn.
Ja, dat merk ik.
Je moet de parfums correct leren uitspreken.
- Rêve Romantique. - Romantische droom.
- Spreek je Frans? - Genoeg voor in een Parijs café.
Laten we één ding vooropstellen. Geen "Sticky" meer.
Ja, Mr Merkel. Begrepen.
De aanbieding van de week is Champagne badschuim. $1,98.
Hier liggen speciale... Kom eens.
Hier liggen speciale make-upsets.
Goedemorgen, Mr Latham.
Wat is dit? Het Bretton Woods-contract?
Dat is Mr Novak. Hij wil een lening voor oud-militairen aanvragen.
- Stuur maar hierheen. - Mr Novak.
- Gaat u zitten. - Dank u wel, meneer.
Geen gemeneer.
Ik ben sergeant.
- Marine, zie ik. - Ja, meneer.
Ik bedoel, ja. Bij de genie.
- Waar hebt u gediend? - De hele Pacific.
- Het ene na het andere eiland. - Wat deed u?
Voor landingen mijnen en onderwaterversperringen ruimen.
Landingsbanen aanleggen als er ruimte was.
- Interessant werk? - Het werd nogal saai.
Al die eilanden leken op elkaar. Behalve lwo Jima.
Dat heb ik gehoord.
Ik zie dat je vrouw en vier kinderen hebt.
Dat waren er meer geweest als ik niet weg was geweest.
- En nu wilt u een boerderij kopen. - Ik heb een mooi stuk land gevonden.
Zestien hectare bij Anton Corners.
Hebt u een onderpand?
- Wat is dat? - Als borg voor de lening.
Hebt u bezittingen als borg?
Aandelen of obligaties, onroerend goed, kostbare voorwerpen?
Het punt is, ik heb geen onroerend goed.
Ik wil de lening om onroerend goed te kopen.
Juist.
Geen onderpand. Dat maakt het lastig.
Ik ben een goede boer. Zelfs in de oorlog heb ik 't land bewerkt.
Ik legde moestuintjes aan op die eilandjes.
Onze compagnie had altijd verse tomaten en maïs.
Voor de oorlog was ik deelpachter, net als m'n vader.
En nu wil ik m'n eigen stukje grond om te bewerken.
U wilt gewassen verbouwen.
Met het voedseltekort is het boerenbedrijf heel belangrijk.
Ik bedoel... Vindt u ook niet?
Ik vind niet dat ik de bank om een gift vraag.
Het is mijn recht. Dat zeggen de andere oud-militairen.
De regering geeft ons leningen.
Deze bank zou de lening beheren
en de helft van uw 6000 dollar verstrekken.
Dat betekent een risico voor de bank.
Excuseert u mij.
Kijk jou eens.
- Dus hier werk je. - Kom je de bank beroven?
Kijk, 200 groene flappen. Dat krijg ik voortaan elke maand.
Niet slecht.
- Hebben we je niet bedonderd? - Ik heb meegeteld met de bankbediende.
Wist je dat Fred bij Midway werkte?
- Nee. - Ik heb z'n vrouw ontmoet.
- O ja? - Wat een stuk.
We moeten weer eens naar Butch's.
Daar ga ik nu ook naartoe.
Voor m'n pianoles.
Neem er een op mijn gezondheid.
- Tot gauw. - Tot ziens.
Zoals ik zei, het is een risico voor de bank.
We moeten het perceel eerst taxeren. Maar u krijgt uw lening.
Ik weet niet hoe ik u moet bedanken.
U lijkt me een solide investering.
Als de tomaten rijp zijn, wil ik er een paar.
Ik laat u weten wanneer de paperassen klaar zijn.
God zegene u.
Ik heb advertenties voor Night of Bliss gezien. Is het zo goed als ze zeggen?
"Zwoel, provocerend, obsederend." Vast wel.
Dexter.
Niet aan het speelgoed zitten.
- Blijf af. - Ik wil zien hoe het werkt.
Je hebt gehoord wat mama zegt.
Seduction. Hoeveel kost die?
Deze is behoorlijk prijzig. Hij is 16,50. Maar dan hebt u ook wat.
Ziet u wel?
- Maar het is een oud, vertrouwd merk. - Hoezo?
Het is een parfum voor elke stemming.
- Die neem ik. - Uitstekend, mevrouw.
Mam, kijk.
Ik heb dat vliegtuig neergeschoten.
Het spijt me.
Dank u wel. Ik kom zo bij u, mevrouw.
Kun je dit even nemen?
Deze mevrouw pakt het voor u in.
Dank u wel. Graag tot ziens.
- Je was geweldig. - Ik kon hem wel slaan.
Ik mag alleen verkooppraatjes maken.
- Dan koop ik iets. Wat is dit? - Youth Recaptured, een gezichtscrème.
Maar die troep heb jij niet nodig.
Verdwijncrème. En verdwijncrème-remover.
Hier is een besparingstip. Als je dit niet opsmeert, heb je dat ook niet nodig.
Wil je misschien lotion? Deze is maar 2,98.
En de halve prijs is nog te duur.
Ik kwam niks kopen.
Pa zei dat je hier werkte. Ik kwam even langs.
Momentje. Ik heb...
Ik heb pauze om een uur. Doe je iets met de lunch?
- Nou, nee. - Dank u wel, mevrouw.
Ik zie je over 20 minuten. Graag tot ziens.
De appeltaart is zelfgemaakt.
Leuk tentje. Ik had er nog nooit van gehoord.
Ik kwam hier voor de oorlog wel eens.
Ik dacht eraan terug toen ik ginds zat.
Ik dacht: "Als ik terug ben, ga ik nooit meer eten bij zo'n gribus."
Wat wou je nog meer nooit meer?
Ik was van twee dingen overtuigd.
Een: Dat ik niet terug zou gaan naar de drugstore.
En ten tweede?
Dat was nog stommer.
Ik droomde van m'n eigen huis. Op het platteland, voor mij en m'n vrouw.
Of in een buitenwijk.
Dat soort stomme dromen heb je als je overzee bent.
Je hoeft niet overzee te zijn om ervan te dromen.
Ja, je kunt ook hier stom dromen.
Moet je om twee uur weer beginnen?
Moet je dan niet...
- De rekening graag. - 85 cent per persoon, plus BTW is 1,76.
Dank u wel. Tot ziens.
- Dag, signorina. Graag tot ziens. - Tot ziens.
Dat had niet mogen gebeuren.
Maar het zat er wel in.
We hadden 't over die lening voor... Hoe heet hij ook weer? Novak.
- Die heb ik goedgekeurd. - Op basis waarvan?
Eigen inzicht. Hij leek me een goede investering.
Maar hij heeft geen onderpand.
Je moet iets in hem hebben gezien.
- Wat dan? - Borg.
Onderpand.
In het leger had geen van de mannen bezittingen.
Alleen wat ze bij zich en in zich hadden.
Ze werden beproefd. Ik zag ze slagen of falen.
Maar je wist op wie je kon rekenen.
En meneer Novak is in orde.
Z'n onderpand zit in z'n handen, in hart en nieren. In z'n burgerrechten.
- Niemand ontzegt hem z'n rechten. - Als we hem niet...
Niet zo opgewonden.
Je hebt de lening goedgekeurd, punt uit.
- Maar wil je voortaan... - Ik begrijp het.
Ik moet voortaan voorzichtiger zijn.
Je weet hoe ik altijd over je heb gedacht.
Je bent zowat bij de familie gaan horen.
Als m'n eigen z... jonge broer.
Ik heb je voor deze baan gekozen en je kunt het.
We willen alles doen om de terugkerende veteranen een helpende hand te geven.
Maar we delen niet ons eigen geld uit.
Het is van onze rekeninghouders en dat mogen we niet weggooien.
Ik zal eraan denken.
Tot halfacht in de Union Club.
En de groeten aan je charmante vrouw.
Kleed je om. Doe je nieuwe pak aan.
We gaan eten in de Embassy Club.
Voor niks. We zijn uitgenodigd.
- Door wie? - Peggy Stephenson.
Ze zei dat haar vader een vriend van je was. Ze klonk aardig.
Ze brengt een vriendje mee en vroeg ons te gast.
- En je hebt ja gezegd? - Nou en of.
Bel haar dat we niet kunnen. Zeg dat ik al iets anders heb.
- Wie is Peggy Stephenson? - Een meisje.
Ja, geen kangoeroe. Hoe ken je haar?
Toen ik terugkwam, nam Al Stephenson me mee naar huis.
- Ik had hun dochter nog nooit gezien. - En sindsdien?
Als je er iets achter zoekt, zit je lelijk mis.
Ik hoef geen liefdadigheid.
Wen er maar aan, want met 32,50 per week is er anders weinig lol te beleven.
Sta stil.
Je moet een toespraak houden.
Als voorbereiding zal ik me eens flink bezatten.
- Peggy gaat uit met Woody Merrill. - Wie?
De zoon van Bill Merrill.
Prima lui, de Merrills. Strict ZKW.
- Wat is dat? - Zeer kredietwaardig.
- Heeft hij eerbare bedoelingen? - Vast niet.
Maar Fred en z'n vrouw gaan mee als chaperonne.
Mooie chaperonne.
Volgens mij heeft ze 'n oogje op hem.
Op Fred.
Heb je bewijs voor die boude uitspraak?
Het is maar een vermoeden.
Maar m'n vermoedens zijn vrij accuraat.
- Cocktails. - Niks ervan. Dit is voor Woody.
Wou je je arme vader z'n drankje ontzeggen?
- Eigenlijk wel. - Jullie gaan met Fred uit.
- Ja. - Wat is z'n vrouw voor iemand?
Dat kan ik je straks vertellen.
Ze hebben cocktails op de club.
Ik ken die cocktails van Mrs Milton: Roze en mierzoet.
Ik had het met Peggy over de vrouw van Fred.
Hou maar op. Ik weet wat jullie denken.
- Wat denken we dan? - Dat ik verliefd ben op Fred.
- Hoe kom je erbij? - Hou je mond.
Ben je verliefd op hem?
Maar dat wil ik niet.
Daarom heb ik hem en z'n vrouw meegevraagd.
Dat zal een ontnuchterend effect op me hebben.
Als ik haar leer kennen...
dan stel ik me vast niet meer aan als een bakvis.
We hoeven ons om haar geen zorgen te maken.
Dat denkt ze, ja.
Je kent m'n vader.
Fijn om je weer te zien. Wat drinken?
Ik heb met je vader gegolft.
- Bent u al op de club geweest? - Geen tijd gehad.
We komen te laat.
Veel plezier, kinderen.
Doe Fred de groeten.
Kom op.
Niet zo flauw.
We komen te laat.
Ons land moet staan waar het voor staat.
Als citadel van persoonlijk initiatief.
Het land van onbegrensde mogelijkheden voor iedereen.
Het is dan ook gepast
dat we bijeen zijn ter ere van iemand die dapper voor die vrijheid heeft gevochten.
Dames en heren, we begroeten onze vriend, onze collega, onze held,
Al Stephenson.
Gaat eens even staan.
Dames en heren, ik ben blij om hier te zijn.
Ik ben blij dat ik er nog ben.
Kort gezegd, ik ben blij.
Het is misschien beter als je die fles laat staan.
- Dan hoef je niet zo te lopen. - Goeie ouwe Al.
Ik ben blij dat jullie het hebben overleefd.
Zoals Mr Milton het zo passend uitdrukte:
Ons land staat waar het voor staat. Wat dat dan ook moge zijn.
U zult het met me eens zijn als ik zeg dat het genoeg is geweest.
Handen uit de mouwen, de oorlog vergeten en gaan vissen.
Maar dat zeg ik niet.
Ik wil de hele situatie samenvatten met één woord.
M'n vrouw heeft liever niet dat ik dat woord gebruik.
Mijn succes als sergeant
was te danken aan m'n opleiding bij de Cornbelt Loan and Trust Company.
De kennis die ik daar heb opgedaan, heb ik bij de infanterie toegepast.
Zoals in Okinawa, toen de majoor zei: "Zie je die heuvel?" Ik zei: "jawel."
"Je peloton moet die heuvel innemen."
En ik zei: "Maar die operatie betekent risico."
"We hebben geen onderpand."
"Dat weet ik", zei de majoor, "maar jullie gaan hem toch innemen."
Dus ik zei: "Sorry, majoor. Geen onderpand, geen heuvel."
We namen de heuvel niet in en verloren de oorlog.
Dat verhaal heeft een belangrijke moraal.
Alleen ben ik vergeten wat die is.
Dan wil ik afsluiten met een leuke anekdote.
Ik ken er verschillende, maar ik wil het graag netjes houden.
Daarom zal ik dit zeggen:
Ik hou van de Cornbelt Loan and Trust Company.
Sommigen beweren dat de bank harder aan het worden is.
Ik luister niet naar die radicale praat.
Ik zeg u dat onze bank levend en wel is, mild en menselijk.
En er zal zo'n stoet mensen om kleine leningen komen vragen,
dat het lijkt of we geld weggooien.
En dat doen we ook.
We vergooien het aan de toekomst van dit land.
Dank u wel.
Ik kan niet meer. Ga mee zitten.
We kunnen er niet uit.
Hoe maakt u het?
Pardon.
We kunnen niet omvallen.
Is de tafel naar wens?
- Ik snap het niet. - Wat niet?
Dat je niet gek op me bent. Ik ben toch aantrekkelijk?
- Je bent onweerstaanbaar. - Waarom weersta je me dan?
Niet alle huwelijken zijn zo.
- Hoe? - Zoals van Fred en Marie.
- Wat is er met hun huwelijk? - Niks, op een ding na.
Ze mogen elkaar niet.
Wat een gedrang op de dansvloer.
- Wil je niet meer dansen? - Ik wel. Mag ik hem lenen?
Ga je gang.
- Waarom heb je dit gedaan? - Hoe bedoel je?
Marie bellen en samen uitgaan met z'n allen.
Ik heb het met opzet gedaan.
Om te bewijzen dat wat er vanmiddag is gebeurd niet echt is gebeurd.
Maar het is wel gebeurd.
Het zat er aan te komen.
En als we elkaar vaker zien, gebeurt het weer.
Pardon.
- We willen zo een foto laten maken. - Ik kom zo.
- Hallo. - Goeienavond.
Je moet oppassen met al die rokkenjagers.
Let maar niet op dat bord. Ga maar naar binnen.
Woody is een stuk. Echt leuk.
En z'n familie bezit de halve stad.
Hij ziet jou wel zitten.
Ik wil me nergens mee bemoeien, maar ik zou hem aan de haak slaan.
We zijn vrienden, niks romantisch.
Ach, romantiek komt vanzelf. Ik spreek uit ervaring.
Ze zeggen dat geld niet gelukkig maakt. Maar het helpt wel.
Toen Fred weg was, ving ik 500 per maand van zijn salaris en het mijne.
Nu moeten we rondkomen van wat Fred verdient. 32,50 per week.
Arme Fred. Je vindt hem vast een chagrijn, maar zo was hij vroeger niet.
Het leger heeft hem vreselijk afgemat.
Hij is niet tevreden met dat baantje.
- Hij krijgt wel wat beters. - Over vijf jaar verdient hij 50 dollar.
Een gelukkig huwelijk bestaat niet voor dat bedrag.
Je mag er zijn, maar je kunt wel wat meer make-up gebruiken.
En je moet eens naar mijn kapper gaan.
Jij hoeft je geen zorgen te maken.
Jij krijgt Woody en leeft nog lang en gelukkig. Dat zit wel snor.
Allemaal even inschikken, armen om elkaar heen.
Toe maar. Ik vind het niet erg.
Wacht even. Allemaal blij. Vrolijk kletsen.
Leuke avond. Moeten we nog eens doen.
Neem die foto.
We willen er vier, schat.
Milton was enthousiast over je toespraak.
Dat zal best. Die ouwe hypocriet.
- Zal hij je morgen ontslaan? - Hij doet niks overhaast.
Hij steunt me tot ik weer een lening uitschrijf.
En dan mag ik weer op het matje komen.
- Ja? - Ik ben het.
Kom binnen.
- Was het leuk? - Niet echt.
Wat is dit? Children's Hour?
Pardon.
Wat is ze voor iemand?
Ik ben blij dat ik gegaan ben, hoewel het niet bepaald gezellig was.
Er was lef voor nodig. Maar lef heb je wel.
Maar goed ook, want m'n besluit staat vast.
- Goed zo. - Wat voor besluit?
Om een eind aan hun huwelijk te maken.
Fred zit vast aan een vrouw van wie hij niet houdt en die niet van hem houdt.
Het is vreselijk voor hem, vernederend en afmattend.
Iemand moet hem helpen.
Weet je zeker dat hij niet van haar houdt?
Heeft hij dat gezegd?
Of zij?
Dat is dus jouw conclusie.
Hij heeft een hekel aan haar. Dat weet ik gewoon.
Mag jij voor God spelen en over andermans leven beschikken?
Is Fred verliefd op jou?
- Heb je hem vaker gezien? - Alleen vanmiddag.
Het was heel keurig.
Maar toen we afscheid namen, nam hij me in z'n armen en kuste me.
Toen wist ik het.
Denk je dat een zoen van een casanova als Fred ook maar iets betekent?
Je kent hem niet. Je weet niet wat er van binnen speelt bij hem.
Dat weet z'n vrouw ook niet.
Zij dacht waarschijnlijk hetzelfde: Een casanova met geld op zak.
Maar nu heeft ze geen interesse meer.
Terwijl jij de wijsheid in pacht hebt.
Jij kunt diep in zijn ziel kijken.
Ja, want ik hou van hem.
En hoe wil je een einde aan dat huwelijk maken?
Doe je het met een bijl?
Daar heb je niets mee te maken.
Je bent vergeten hoe 't is om verliefd te zijn.
Hoor je dat? Ik ben zo afgetakeld dat ik niet weet hoe het is om te verlangen.
Zo bedoelde Peggy het niet. Nee toch?
Ik weet niet wat ik bedoel.
Maar alles is altijd zo perfect verlopen bij jullie.
Jullie hielden van elkaar, trouwden en gingen op huwelijksreis naar Frankrijk.
Jullie hadden het makkelijk.
Hoe weet je dan hoe het voor Fred en mij is?
Wij hadden het makkelijk?
Hoe vaak heb ik niet gezegd dat ik je haatte?
Hoe vaak heb jij niet gezegd dat je me beu was en dat het uit was?
Hoe vaak zijn we niet opnieuw verliefd moeten worden?
Het spijt me.
Het is niet erg, lieverd.
- Is Al er? - Hij zit al te wachten.
Ga zitten.
- Wat drinken? - Koffie. Ik moet nog werken.
Een koffie en een bourbon met soda.
Wat is er? Wil je geld lenen of zo?
Ik heb gebeld omdat ik wat wil vragen.
Ga je gang.
Ben je verliefd op Peggy?
Ben ik bij de wet verplicht om antwoord te geven?
Maar ik herhaal: Ben je verliefd op Peggy?
Bedankt. Dat is kort maar krachtig.
Graag gedaan. Waar wil je het nu over hebben?
Je vrouw. Hoe zit het daarmee?
Wat is haar plaats in deze driehoeksverhouding?
- Zijn dat jouw zaken? - Dat zei Peggy ook al.
- Je hebt haar ook de les gelezen. - Ze vertelde het haar moeder en mij.
Dat is namelijk heel vreemd aan ons gezin.
Heel ouderwets en Victoriaans, maar we vertellen elkaar alles.
- Ik mag Peggy en... - Je wilt haar voor schoften beschermen.
Ik heb je nog geen schoft genoemd.
Ik wil haar deze ellende besparen.
Wat doen we nu? Het uitvechten in het steegje?
Dat kan ik niet aanraden.
Ik vecht heel gemeen.
Als het knokken wordt, breek ik je nek misschien.
Dat wil ik niet.
Ik mag jou namelijk ook.
Maar ik wil niet dat jij en Peggy in het geniep op het hoekje staan te zoenen.
Ik zal er alles aan doen om haar bij je weg te houden.
Om te zorgen dat ze je vergeet en met een ander trouwt.
Dat is dan beslist. Ik moest haar maar niet meer zien.
Ik zal het zelfs bindend maken: Ik zie haar niet meer.
Ik zal haar bellen.
Ben je zo tevreden?
Was er verder nog iets?
Tot ziens.
Ik betaal wel.
Al Stephenson zit achter.
- Hoe gaat het? - Prima.
Zullen we het Al laten zien?
Ik wil je iets laten zien. Kom eens mee.
- Moet je horen. - Ben je klaar?
- Ik wel. - Een, twee, drie.
Vond je het niet mooi?
Jawel. Ik dacht dat je een grapje maakte over die pianolessen.
Dat was Fred.
- Is er iets? - Hij moest naar de drugstore.
Trakteer me eens op een borrel.
Wie was dat?
Hij zei dat het hem speet, maar dat het nou eenmaal niet anders was.
Hij zei dat het niet eerlijk was ten opzichte van zijn vrouw
omdat ik die zaken duidelijk wat al te serieus neem.
Toen nam hij heel beleefd afscheid en hing hij op.
Jij en papa hoeven je geen zorgen meer te maken.
Dat is 't eind van mijn carrière als echtbreekster.
Ik weet dat je medelijden hebt omdat er op mijn zieltje is getrapt.
Maar dat hoeft niet. Het is me nu duidelijk.
Ik heb mezelf voor gek gezet.
Nu ben ik weer tot rede gebracht en mooi van die perikelen verschoond.
Ik hoef hem gelukkig nooit meer te zien.
Twee chocolade-ijsjes.
- Een sandwich ham-kaas met mosterd. - Komt eraan.
Alsjeblieft.
Hoe gaat het? Leuk je te zien.
Wat was dat in Butch's?
- Hoezo? - Met jou en Al. Waren er problemen?
We hebben gewoon wat gekletst.
Alstublieft.
- Wat zal het zijn? - Doe maar chocolade-ijs.
- Hoe gaat het, soldaat? - Matroos.
Mag ik je iets persoonlijks vragen?
Hoe ik aan die haken kom en hoe ze werken?
Dat volgt geheid op: "Mag ik wat persoonlijks vragen?"
Ik was m'n ouwe handen spuugzat.
Al dat wassen en nagels knippen.
Dus heb ik ze ingeruild.
Ze werken op radar. Kijk.
- Handig, hè? - Je hebt bravoure.
Vreselijk, dat je je zo hebt opgeofferd. En waarvoor?
Waarvoor? Dat snap ik niet.
- Anders nog iets? - De rekening.
- We laten ons strikken voor die oorlog. - Door de Jappen en de nazi's.
Die hadden het aan de stok met de Britten en de rooien.
En ze hadden ze verslagen ook, als Washington ons niet had belazerd.
Waar heb je het over?
We hebben tegen de verkeerden gevochten.
Lees zelf maar waarom jij je handen bent kwijtgeraakt.
- En doe er dan wat aan. - Betaal maar liever en verdwijn.
- Wie denk je dat je bent? - Daar is de kassa.
Koffie, graag.
Nog zoiets. Elke tapboer in dit land denkt dat hij wat te vertellen heeft.
Wat verkoop je eigenlijk?
Puur en ouderwets Amerikanisme.
Dat we sukkels zijn en voor de Jappen en de nazi's hadden moeten zijn?
Zoals ik al zei, lees de feiten maar.
Ik ken de feiten. Ik heb 400 scheepsmaten zien verdrinken.
Waren dat sukkels?
Dat is de treurige waarheid. Hoe eerder we daar...
- Als ik m'n handen nog had... - Weg daarmee.
Handen thuis.
Mag ik erdoor?
Haal de drogist.
Aan de kant. Wat is er gebeurd?
- Fred Derry heeft hem geslagen. - Haal de verbanddoos.
Zeg maar niks. De klant heeft altijd gelijk, maar deze keer niet.
Ik zie je zo buiten wel.
Sorry dat het je je baan gekost heeft. Maar die vent...
Je leest er wel vaker over, maar gelukkig zie je ze niet zo vaak.
Hoe is het met je vriendin?
- Gaan jullie trouwen? - Geen idee.
Hoezo niet? Wil ze niet trouwen?
Het ligt niet aan Wilma. Die is mieters.
Dus het ligt aan jou.
Dat zal dan wel.
- Wil je me een lol doen? - Zeg het maar.
Ik ben geen expert op liefdesgebied, maar ga nu naar Wilma.
Kus haar, vraag haar ten huwelijk en trouw met haar.
Morgen als het even kan.
Als je iemand nodig hebt als getuige... Dat is m'n bus. Tot ziens.
- Is er iets? - Ik ga even melk halen.
Klop maar als je me wilt.
Wat doe je hier op dit uur?
Ik zag dat je wakker was. Door het raam.
Ik moet met je praten.
Kom maar binnen.
- Wil je wat kip? - Nee, dank je.
Zeker weten?
Wil je een glas melk?
Ga zitten.
M'n familie wil dat ik morgen wegga.
- Waarheen? - Silver Lake. M'n tante Vera.
Klinkt niet slecht.
Maar ik wil niet weg.
Ik wil hier blijven.
Ze willen dat ik ga zodat ik jou vergeet.
Ze denken dat jij me niet wilt,
en dat als ik een tijdje wegga, het misschien overgaat.
Misschien is het een goed idee.
Misschien moet je dat maar doen.
Wil je me weg hebben?
Zeg eens eerlijk. Wil je dat ik je vergeet?
Ik wil dat je vrij bent.
Om je eigen leven te leiden.
Ik wil niet dat je je vastpint uit pure goedhartigheid.
Waarom begrijp je niet hoe het werkelijk zit? Wat ik werkelijk voel?
Ik blijf het maar zeggen.
Maar je snapt het niet.
Je weet niet hoe het is om met mij te moeten leven.
Om hier elke dag, elke nacht mee te moeten leven.
Ik kan het toch proberen?
En als ik de moed niet heb, weten we het gauw genoeg.
Jij en ik zijn al zo lang goed bevriend.
Vanaf dat we klein waren.
Ik ga naar bed.
Kom zelf eens boven kijken hoe dat gaat.
Ik kan het tuigje afdoen.
Ik kan m'n pyjamajas aanwriemelen.
Ik bof dat ik m'n ellebogen nog heb.
- Maar ik krijg de knopen niet dicht. - Dat doe ik wel.
Nu ben ik hulpeloos. M'n handen liggen op bed.
Ik kan ze zonder hulp niet omdoen.
Ik kan niet roken of lezen.
Als de deur dichtwaait, kan ik de kamer niet meer uit.
Ik ben zo hulpeloos als een baby die moet huilen om iets gedaan te krijgen.
Nu weet je het.
Nu je het hebt gezien, weet je vast niks meer te zeggen.
Het geeft niet. Ga maar naar huis. Doe wat je familie zegt.
Ik weet wel wat ik zeggen moet.
Ik hou van je. En ik laat je nooit in de steek.
Vind je het dan niet erg?
Natuurlijk niet. Ik zeg toch dat ik van je hou?
Ik hou van jou.
Dat is altijd al zo geweest.
Welterusten, lieveling.
Welterusten.
WERKLOOSHEIDSUITKERINGEN
Schiet maar op. Straks komt je man thuis.
Die zoekt naar werk en komt straks pas.
- En wat dan nog? - Ik snap het niet.
Al dat geld en hij kan er niet aankomen.
Hij is niet een van de slimsten.
Hoe maak je het?
Prima. Wie ben jij?
Dit is Cliff Scully, een oude vriend van me.
- Hallo. - Aangenaam. Wegwezen.
- Wat een bink. - Luister.
Daar schiet je niks mee op. Cliff is een vriend van me.
Hij heeft me mee uit gevraagd.
- Maak dat je wegkomt. - Moet ik hem slaan?
Moet je dat aan haar vragen?
Ik handel dit wel af. Wacht beneden.
Ook oud-militair?
Heb je moeite om je weer aan te passen?
Niet echt. Als je er maar niet te zwaar aan tilt.
Dat heb ik gehoord, ja.
- Tot ziens. - Dat betwijfel ik.
- Wanneer heb je hem opgeduikeld? - Hij kwam langs voor een drankje.
- Ken je hem van toen ik weg was? - Ik ken zoveel mensen.
- Wat denk je dat ik al die tijd heb gedaan? - Dat kan ik raden.
Raad maar. Of moet ik raden wat jij in Londen en Parijs hebt uitgevreten?
Ik heb je de kans gegeven om wat te bereiken. Ik heb m'n baan opgezegd.
Ik offer m'n beste jaren aan je op en jij wordt ontslagen uit een stom baantje.
Dus ga ik zelf weer werken en voor mezelf leven.
En als je het nog niet snapt, ik wil scheiden.
Wat heb je daarop te zeggen?
Laat Cliff niet in de kou staan.
- Wat ga je doen? - Ik ga.
- Waarnaartoe? - Zo ver mogelijk van Boone City.
Goed idee. Je vindt vast wel ergens een goede baan.
Er zijn drugstores genoeg.
Hier is die ouwe trui. Weet je nog? Die kun je vast wel gebruiken.
- Bedankt. - Je vergeet deze.
- Die hoef ik niet. - Wat zijn het?
Een hoop holle frasen. Gooi maar weg.
- Dit zijn de oorkondes van je medailles. - Die heb je nooit laten zien.
Die zaten bij elk noodrantsoen.
We zullen ze goed bewaren.
Ik heb je sokken gewassen.
Doe je er goed aan?
Wie zal het zeggen wat er goed of fout is?
Ik kan tenminste opnieuw beginnen.
Wie zegt dat het dan anders zal zijn?
Ze kunnen hier jongens gebruiken die de oorlog hebben gewonnen.
Ik weet dat het je tegen heeft gezeten,
maar waarom blijf je niet hier om te knokken op bekend terrein?
Ik mag jou wel.
Maar ik weet wanneer ik gaan moet.
Ik ga ervandoor.
- Hier zijn je sokken. - Doe ze hier maar in.
- Zorg voor die ouwe. - Ik doe m'n best.
- We zullen je missen. - Dat ben je toch wel gewend?
Tot ziens.
Er gaat één vlucht naar het oosten, één naar het westen.
- Vraag het de piloot. Welke wilt u? - Welke gaat het eerst?
Naar het oosten. Acht uur.
Goed. Ik blijf wel op het vliegveld wachten.
- Maakt 't niet uit waarheen u gaat? - Zo is 't maar net.
Moet je horen. Ga zitten.
"Achtste Luchtmacht. Uitreiking van het Vliegenierskruis."
Hier.
"Ondanks intense pijn, shock en bloedverlies,
zonder inachtname van z'n veiligheid,
kroop kapitein Derry terug naar het vizier, gidste z'n formatie naar het doel
en wierp de bommen met grote precisie."
"De heldenmoed, het plichtsbesef en de professionele koelbloedigheid
die kapitein Derry onder de zwaarste omstandigheden tentoonspreidde,
sieren hemzelf en het leger van de Verenigde Staten van Amerika."
"Op bevel van luitenant-generaal Doolittle."
Wat doe je daar?
Wat heb je in dat vliegtuig te zoeken?
- Ik heb in zo'n kist gewerkt. - Kwam je herinneringen ophalen?
Misschien kwam ik ze verwerken.
Kijk maar goed. We gaan ze slopen.
Jij bent de schrootman. Alles komt bij jou terecht.
Dit is geen schroot. Hier worden straks huizen van gebouwd.
Kun je soms hulp gebruiken?
- Werkloos? - Precies.
Een gevallen engel van de luchtmacht.
Dat klinkt misschien hard.
Maar terwijl jullie ronddartelden, zat ik in een tank.
Ik wil je verhalen graag een keer horen.
Maar ik vroeg om werk. Heb je wat voor me?
- Weet je iets van huizen bouwen? - Ik kan het leren.
Ik heb ook leren bommenrichten.
Gus, kijk eens of we iets aan deze vent hebben.
Vergeet de tekst niet. De bruid komt die trap af.
Ik speel de eerste noot, dan knik ik en beginnen we te zingen.
Laten we het proberen.
Daar komt ze.
Wacht op die noot.
Heel goed.
- Mrs Cameron? - Ja. Mrs Stephenson?
- Ja. - Komt u binnen.
M'n dochter.
- Hoe maakt u het? Alstublieft. - Dat had niet gehoeven.
M'n dochter.
Hallo, Mr Cameron.
De ouders van Homer.
- Fijn dat je er bent. - Bowl?
Rustig.
Ik had gehoord dat je weg was. Ik was bang dat je niet meer wilde getuigen.
- Ik getuig tot ik erbij neerval. - Hier is de ring.
Verlies hem niet.
Grote dag.
Ik hoor dat je weer bij je ouders woont.
Ik heb de bowl geproefd. Zeker voor de kinderen?
- Wil je wat? - Straks geef ik het verkeerde antwoord.
- Wil jij wat? - Straks misschien.
Dan drink ik in m'n eentje. Sterkte.
- Bedankt. - Je zou niet drinken.
Je proeft toch zo dat je hier nooit van z'n leven 'n kater van krijgt.
Al kan het hebben.
- Nou en of. - Pardon.
Proef zelf maar.
- Leuk je weer te zien. - Insgelijks.
Wat heb jij de laatste tijd gedaan?
Gewerkt.
Pa zei dat je iets in de bouw deed.
Dat is mooi uitgedrukt. Ik zit meer in de schroothandel.
Er zijn er velen die me daar geknipt voor vinden, qua karakter en scholing.
Het is interessant werk.
- Waar is Homer? Wilma is zover. - Ik haal 'm.
Pardon.
Mary, Kay, ga maar. Jackie.
Hierzo.
Let op mij.
Beste aanwezigen, we zijn bijeen in het aangezicht Gods
om deze man en vrouw in de heilige echt te verbinden.
Als iemand hier wettig bezwaar tegen wil maken,
laat hem dan nu spreken of voor altijd zwijgen.
Neemt gij deze vrouw als uw echtgenote?
Ja.
Neemt gij deze man als uw echtgenoot?
Ja.
Wie geeft deze vrouw ten huwelijk?
Lk.
Neem Wilma's rechterhand en zeg mij na:
Ik neem je als m'n wettige echtgenote.
Ik zal je nooit verlaten.
In voor- en tegenspoed. In armoede en rijkdom.
In ziekte en gezondheid. Ik zal je liefhebben tot de dood ons scheidt.
Pak met je rechterhand de rechterhand van Homer en zeg me na:
De ring.
Doe hem om de ringvinger van Wilma's linkerhand.
Zeg mij na:
Met deze ring huw ik je.
Wat God verbonden heeft, zal de mens niet scheiden.
Nu Homer en Wilma elkaar het jawoord hebben gegeven
in het aangezicht van God en deze gemeenschap
en elkaar plechtige trouw hebben beloofd
en dat hebben bevestigd door het uitwisselen van de ringen,
verklaar ik jullie man en vrouw.
God zegene jullie.
Je weet toch wat je verwachten kunt? We zullen jaren ploeteren.
Zonder geld of fatsoenlijk huis.
We moeten werken, sloven...